اثربخشی روایت قصه دینی بر دلبستگی به خدا در کودکان دوره دوم ابتدایی شهر قم

حسن حیدری کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه قم پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی روایت قصه دینی بر دلبستگی به خدا کودکان دوره دوم ابتدایی شهر قم انجام شد. روش پژوهش به صورت شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه کودکان این مقطع شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل می دادند و نمونه ای متشکل از ۴۰ دانش آموز پسر پایه ششم از دبستان امیرکبیر ناحیه یک قم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت مداخله روایت قصه های دینی قرار گرفت در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه دلبستگی به خدا مک دونالد (۲۰۰۴) گردآوری و با آزمون تحلیل کوواریانس بررسی شد. یافته ها نشان داد که این مداخله با اندازه اثر ۰.۴۰ تاثیر معناداری بر افزایش دلبستگی به خدا داشت. همچنین مولفه های "توجه به خدا"، "اعتماد به خدا" و توکل به خدا افزایش معناداری یافتند اما در مولفه "ارتباط با خدا" تغییر معناداری مشاهده نشد. در نتیجه می توان از روایت قصه های دینی به عنوان روشی موثر برای تقویت دلبستگی به خدا در کودکان استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

قصه ، دینی ، کودکان دوره دوم ابتدایی شهر قم ، دلبستگی به خدا ، آموزش دینی