پیش بینی افسردگی بر اساس ناگویی هیجانی و هوش اجتماعی در دانشجویان شهر اصفهان

این پژوهش با هدف پیش بینی میزان افسردگی بر اساس مولفه های ناگویی هیجانی و هوش اجتماعی در دانشجویان شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آنها تعداد ۷۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه افسردگی زونگ (SDS)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (۲۰-TAS) و پرسشنامه هوش اجتماعی سیلورا و همکاران (۲۰۰۱) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی در نرم افزار ۲۴-SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که ناگویی هیجانی به صورت مثبت و معنادار قادر به پیش بینی افسردگی است (p < ۰.۳ beta, ...). همچنین هوش اجتماعی به صورت معکوس و معنادار افسردگی را پیش بینی کرد (۰.۸۴۶ beta > p, ۰.۰۱). از میان مولفه های هوش اجتماعی مهارت های اجتماعی و آگاهی اجتماعی بیشترین سهم را در تبیین کاهش افسردگی داشتند. نتایج این پژوهش بر اهمیت ارتقای مهارت های اجتماعی و توانایی پردازش هیجانات در کاهش نشانه های افسردگی دانشجویان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، ناگویی هیجانی ، هوش اجتماعی ، دانشجویان