نقش سازمانهای مردم نهاد (NGOها) در ارتقای حقوق شهروندی با تاکید بر اسناد حقوق بشر بین الملل

پژوهش حاضر با هدف نقش سازمانهای مردم نهاد در ارتقای حقوق شهروندی با تاکید بر اسناد حقوق بشر بین الملل انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی - تحلیلی و با تاکید بر منابع کتابخانه ای اینترنتی بوده و در حد امکان از اسناد و مدارک مرتبط با سازمانهای مردم نهاد کمک گرفته شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که سازمانهای مردم نهاد ایران با الهام از فعالیت های سازمانهای بین المللی مانند دیده بان حقوق بشر، سازمان عفو بین الملل و کمیسیون بین المللی حقوقدانان و نقش آفرینی در مطالبات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مانند موضوعات مرتبط با زنان می توانند نقش موثری در ارتقای حقوق شهروندی در جامعه ی بین الملل و ایران داشته باشند. با این حال این سازمان ها در ایران با چالش هایی مواجه هستند که از جمله مهم ترین موارد می توان به فقدان قانون مستقل برای سازمان های مردم نهاد اشاره نمود. این تشکل ها به دلیل عدم تبعیض و یکپارچگی فعالیت های خود می توانند به مشارکت شهروندان در فعالیت های مختلف اعم از سیاسی و اجتماعی در همه زمینه ها و از طریق ایجاد اعتماد و فرهنگ سازی در بین مردم که باعث توسعه و پیشرفت کشور خواهند شد کمک کنند ولی به طور کلی، جایگاه این سازمان ها در ایران در جهت حفظ حقوق شهروندی با سازمان های بین المللی فاصله دارد. در این راستا توسعه نظام حقوقی جامع سازمان های مردم نهاد، شفاف سازی اطلاعات و ایجاد سامانه جامع اطلاعاتی برای سازمان های مردم نهاد، ارتقای سطح ارتباط سازمان های مردم نهاد با جامعه و حقوق شهروندی، و تامین منابع مالی و مدیریت مالی مناسب توسط سمن ها می تواند به ایفای موثرتر نقش سازمان های مردم نهاد در ارتقای حقوق شهروندی منجر شود.

کلیدواژه ها:

جامعه مدنی ، حقوق شهروندی ، سازمانهای مردم نهاد ، شهروند