تحلیل ماهیت و آثار فسخ جزیی قرارداد از حدود اعمال تا امکان رجوع اراده فسخ کننده

این مقاله به تحلیل ماهیت و آثار فسخ جزئی قرارداد در نظام حقوقی می پردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که آیا در صورت بروز نقص یا عدم اجرای بخشی از تعهدات قراردادی امکان انحلال محدود قرارداد وجود دارد و این امر چه آثاری بر رابطه حقوقی طرفین برجای می گذارد. هدف پژوهش تبیین مفهوم فسخ جزئی، تعیین قلمرو اعمال آن در قراردادها، بررسی جایگاه آن در مقایسه با برخی نظام های حقوقی دیگر و تحلیل آثار حقوقی ناشی از اعمال آن است. پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و با بررسی منابع حقوقی و تحلیل مبانی نظری قراردادها انجام شده است. نتایج نشان می دهد که هر چند در مقررات حقوقی تصریح مستقیمی درباره فسخ جزئی وجود ندارد اما با اتکا به قواعد عمومی قراردادها، اصل حاکمیت اراده و قابلیت تجزیه تعهدات می توان امکان اعمال آن را در مواردی که بخش های قرارداد قابل تفکیک هستند پذیرفت. همچنین مشخص می شود که آثار فسخ جزئی محدود به همان بخش از قرارداد است و سایر تعهدات همچنان معتبر باقی می مانند به گونه ای که این نهاد می تواند به عنوان راهکاری برای جلوگیری از انحلال کامل قرارداد و حفظ تعادل در روابط قراردادی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فسخ جزئی ، قرارداد ، تجزیه پذیری قرارداد ، آثار فسخ ، اراده فسخ کننده ، انحلال قرارداد