ارزش وقت و مدیریت زمان در نهج البلاغه

این پژوهش به بررسی نظام مند مفهوم ارزش وقت و مدیریت زمان از منظر امام علی (ع) در کتاب شریف نهج البلاغه می پردازد. با به کارگیری روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و با اتکا به داده های کتابخانه ای ابتدا مبانی فلسفی و الهیاتی زمان در جهان بینی اسلامی مرور شده و سپس با استناد مستقیم به خطبه ها، نامه ها و کلمات قصار حکمت های نهج البلاغه، اصول، مولفه ها و راهکارهای عملی مدیریت زمان استخراج و تحلیل می گردد. یافته های تحقیق نشان می دهد که در اندیشه علوی زمان سرمایه ای الهی، غیرقابل بازگشت و بستر اصلی آزمون و تکامل انسان محسوب می شود. امام علی (ع) با ارائه ی بینشی عمیق و کاربردی مدیریت بهینه زمان را نه یک تکنیک صرفا دنیوی بلکه عبادتی سازنده و کلید فلاح دنیوی و سعادت اخروی می داند. این مقاله در نهایت الگویی جامع و دینی مبتنی بر نهج البلاغه برای برنامه ریزی و بهره وری از زمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، مدیریت زمان ، ارزش وقت ، امام علی(ع) ، برنامه ریزی ، فرصت شناسی