تدوین و اعتباریابی اولیه مقیاس اختلال پنداری درک شده و هویت یابی ایسکشوال در جمعیت ایرانی: یک مطالعه روان سنجی

فقدان ابزارهای بومی و اعتبار یافته برای سنجش اختلال پنداری درک شده و هویت یابی جنسی در افراد ایسکشوال در ایران یک خلا پژوهشی اساسی است. پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتباریابی اولیه مقیاس اختلال پنداری درک شده و مقیاس هویت یابی ایسکشوال در جمعیت ایرانی انجام شد. این مطالعه از نوع روان سنجی و تدوین ابزار بود. ۲۱۵ فرد خودشناسانه ایسکشوال ساکن ایران به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی وارد شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه جمعیت شناختی، مقیاس اختلال پنداری درک شده (۱۲ گویه)، مقیاس هویت یابی ایسکشوال (۱۶ گویه)، مقیاس افسردگی اضطراب استرس و مقیاس رفاه روانشناختی پاسخ دادند. روایی محتوا با شاخص روایی محتوا و نسبت روایی محتوا، روایی سازه با تحلیل عاملی اکتشافی، پایایی با آلفای کرونباخ و بازآزمایی و روایی همگرا و واگرا با همبستگی پیرسون بررسی شد. شاخص روایی محتوا برای هر دو مقیاس بالای ۰/۸۵ و نسبت روایی محتوا بالای ۰/۷۹ بود. تحلیل عاملی اکتشافی سه عامل (برچسب زنی، اجتماعی برچسب زنی حرفه ای، خودپنداری منفی) با تبیین ۵۸/۴۲ درصد واریانس برای مقیاس اختلال پنداری و چهار عامل آگاهی، کاوش، پذیرش، ادغام با تبیین ۶۱/۵۲ درصد واریانس برای مقیاس هویت یابی نشان داد. آلفای کرونباخ برای کل مقیاس ها به ترتیب ۰/۷۸ و ۰/۸۱ و پایایی بازآزمایی ۰/۸۵ و ۰/۸۸ بود. روایی همگرا با همبستگی معنادار اختلال پنداری با افسردگی (۰/۴۹۲) و هویت یابی با رفاه روانشناختی (۰/۵۳۴) تایید شد. هر دو مقیاس از ویژگی های روان سنجی قابل قبولی در نمونه ایرانی برخوردارند و می توانند در پژوهش های بالینی و همه گیر شناختی مربوط به افراد ایسکشوال فارسی زبان به کار روند.

کلیدواژه ها:

اختلال پنداری درک شده ، هویت یابی ، جنسی ، ایسکشوالیتی ، مطالعه روان سنجی ، ابزار اعتباریابی شده