جایگاه تاب آوری حقوقی شهرداری ها در مواجهه با بحران های شهری نوظهور با تاکید بر تغییرات اقلیمی و مدیریت ریسک حقوقی

تاب آوری حقوقی شهرداری ها به عنوان یکی از ارکان اساسی حکمرانی شهری در دهه های اخیر به طور فزاینده ای مورد توجه نظام های شهری دنیا قرار گرفته است. ظهور بحران های نوظهور مانند تغییرات اقلیمی، خشکسالی، سیلاب های شدید، فرسایش زیرساخت های حیاتی، گسترش آلودگی هوا و همچنین تهدیدهای نوین مانند حملات سایبری و اختلالات تکنولوژیک، ضرورت بازنگری در ظرفیت حقوقی مدیریت شهری را بیش از پیش برجسته کرده است. شهرداری ها که مسئولیت مستقیم اداره امور خدماتی، کالبدی، زیست محیطی و ایمنی شهر را بر عهده دارند ناگزیرند چارچوبی حقوقی و نهادی ایجاد کنند که هم توان پیشگیری از بحران، هم توان واکنش سریع و هم توان بازیابی حقوقی پس از بحران را داشته باشد. این پژوهش با هدف تبیین جایگاه تاب آوری حقوقی در مدیریت بحران شهری به تحلیل ساختارهای قانونی، مسئولیت های حقوقی شهرداری ها، چالش های موجود در نظام حقوقی ایران و سازوکارهای نوین مدیریت ریسک حقوقی می پردازد. نتایج این بررسی نشان می دهد که تاب آوری حقوقی در شهرداری ها نه تنها شامل قدرت اجرای قوانین بلکه شامل توانایی تفسیر، انطباق، اصلاح و نوآوری حقوقی در مواجهه با بحران های پیچیده است. این تاب آوری زمانی تحقق می یابد که قوانین شهری، مقررات محیط زیستی، ضوابط ساخت و ساز، مدیریت منابع طبیعی و نظام تصمیم گیری شهری کاملا با اصول پیشگیری، آمادگی، پاسخ و بازتوانی همسو باشند. در نهایت مقاله تاکید می کند که تقویت تاب آوری حقوقی شهرداری ها شرط اساسی حکمرانی پایدار شهری در عصر بحران های اقلیمی و تهدیدهای نوظهور است و باید با توسعه چارچوب های حقوقی هوشمند، مدیریت ریسک حقوقی پیش نگرانه و رویکرد چندلایه نسبت به مسئولیت پذیری همراه باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، حقوقی ، شهرداری ، بحران های شهری نوظهور ، تغییرات اقلیمی ، مدیریت ریسک حقوقی