رهیافتی به تبلور پیش باورهای کلامی شیخ عبدالغفور عبدالحق و شیخ محمدعلی داری در تصحیح ترجمه شاه ولی الله دهلوی از قرآن کریم و مقایسه آن با ترجمه تفسیری سید علینقی فیض الاسلام

فهم متن در هرمنوتیک فلسفی دستیابی به مراد و مقصود مولف نیست بلکه هدف مهم در این رویکرد، فهم مفسر است و این که مفسر چه برداشت و درکی از متن دارد؟ یعنی ذهنیات پیش دانسته ها و داوری های مفسر شرط حصول فهم و در آن دخیل است. ترجمه قرآن نیز برگرفته از تفسیر بوده و می توان گفت ترجمه، قرآن تفسیری موجز است. یکی از مسائلی که در تفاوت فهم متن قرآن توسط مترجم و به تبع آن تفاوت ترجمه ها اثر می گذارد، پیش باورهای کلامی مترجمان است. آنچه در این پژوهش مورد واکاوی قرار گرفته است تبلور پیش باورهای کلامی شیخ عبدالغفور عبدالحق و شیخ محمدعلی داری در تصحیح ترجمه شاه ولی الله دهلوی از قرآن کریم و مقایسه آن با ترجمه تفسیری سید علینقی فیض الاسلام است که به صورت اشتراکات و افتراقات کلامی به منصه ظهور رسیده است آنچه در این جا قابل تامل است این که قرآن بما هو، قرآن نه اشعری است و نه معتزلی و نه امامیه اما ترجمه هایی متفاوت و با جهت گیری های فرقه ای از آن به رشته طبع درآمده است. در صورتی که همه مذاهب و فرق اعتقادی اسلامی بخواهند قرآن را بر پایه پیش فرض ها و پیش باورهای کلامی خود ترجمه نمایند اختلاف جدی در ترجمه ها پدید می آید و ترجمه در آنها تحقق نخواهد پذیرفت زیرا توضیح و تفصیل متن شان تفسیر است نه ترجمه که در آن بازتولید نزدیک ترین معنا در عین حفظ سبک منظور نظر است.

کلیدواژه ها:

مبانی کلامی ترجمه ، قرآن ، ترجمه قرآن شاه ولی الله دهلوی ، ترجمه قرآن سید علی نقی فیض الاسلام ، تصحیح عبدالغفور عبدالحق بلوچ و محمدعلی داری