ارزیابی نقش و کارایی گزارشگری تلفیقی و عملیات تضمین در ارتقای شفافیت عملیاتی و پویایی نقدینگی در بازارهای نوظهور

این پژوهش با هدف واکاوی نقشی که گزارش گری تلفیقی و خدمات تضمین مستقل در ارتقای شفافیت عملیاتی و پویایی نقدینگی ایفا می کنند به تحلیل رفتارهای اطلاعاتی در بازارهای نوظهور پرداخته است. مسئله اصلی تحقیق در پی آن است که آیا پیاده سازی چارچوب بین المللی گزارش گری تلفیقی در کنار اجرای عملیات اطمینان بخشی بر اطلاعات غیرمالی قادر است با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی نقدینگی بازار را تقویت کرده و دقت پیش بینی تحلیلگران مالی از سود هر سهم را بهبود بخشد یا خیر. در بخش روش شناسی با استفاده از مدل سازی رگرسیونی حداقل مربعات معمولی بر روی داده های بازار سرمایه شیلی، فرضیات پژوهش مورد آزمون قرار گرفتند. یافته های تجربی نشان می دهد که گزارش گری تلفیقی به عنوان یک پارادایم نوین در شفافیت سازمانی، به نحو موثری شکاف دانشی میان مدیران شرکت ها و ذینفعان بیرونی را تقلیل می دهد که این امر خود منجر به افزایش حجم معاملات و بهبود نقدینگی بازار می شود. نکته حائز اهمیت در این یافته ها تقویت محسوس این تاثیر در مواردی است که اطلاعات غیرمالی تحت استانداردهای سخت گیرانه تضمین خارجی به ویژه استاندارد بین المللی ۳۰۰۰ ISAE توسط موسسات حسابرسی مستقل تایید شده باشند. با این حال نتایج مطالعه در خصوص دقت پیش بینی تحلیلگران، مالی الگوی متفاوتی را نشان می دهد. داده ها حاکی از آن است که انتشار گزارش های تلفیقی و اخذ تاییدیه های خارجی تغییر معناداری در دقت برآوردهای سود تحلیل گران ایجاد نمی کند. این یافته بدین معناست که از منظر تحلیل گران مالی گزارش های تلفیقی و تضمین های مربوطه به عنوان مولفه های جایگزین تلقی نمی شوند بلکه به مثابه ابزارهای تکمیلی در مدل های ارزش گذاری عمل می کنند که لایه های جدیدی از کیفیت و پایداری را به تحلیل های آنان می افزایند. در نهایت این مطالعه شواهد تجربی ارزشمندی را به بدنه ادبیات مالی در اقتصادهای نوظهور می افزاید و اثبات می کند که گزارش گری تلفیقی زمانی که با سازوکارهای تضمین همراه شود، ابزاری قدرتمند برای افزایش شفافیت و جذب سرمایه است. از دیدگاه راهبردی این پژوهش به شرکت ها توصیه می کند که برای ارتقای جایگاه خود در بازارهای مالی و اعتمادسازی نزد سرمایه گذاران گزارش گری تلفیقی را با تاییدیه های مستقل ترکیب کنند. همچنین به نهادهای تنظیم گر بازار سرمایه پیشنهاد می شود که با تدوین استانداردها و الزامات دقیق تر برای افشای اطلاعات پایداری و عملیات تضمین زمینه را برای کاهش مخاطرات اخلاقی و ارتقای پویایی بازارهای سرمایه نوپا فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

گزارش گری تلفیقی ، اعتبار بخشی اطلاعات ، پایداری ، بازارهای نوظهور ، نقدینگی ، بازار ، شفافیت اطلاعاتی