تحلیل و بررسی ماهیت و آثار حقوقی تغییر جنسیت در مدت نکاح

ایران یکی از مسائل بحث برانگیز که در دهه های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته و پیشرفت های علم پزشکی و جراحی، زمینه و امکان آن را فراهم کرده تغییر جنسیت است. تغییر جنسیت در مورد افراد خنثی صدق نمی کند. افرادی که در معرض درمان تغییر جنسیت قرار می گیرند به نوعی از لحاظ روانی یا جسمی دچار مشکل هستند. در این افراد خصوصیات جسمی با گرایشات و تمایلات جنسی آنها در تعارض است و با عنوان ترانس سکشوال یا خنثای روانی نامیده می شوند. ترانس یکی از شدیدترین اختلالات هویت جنسی است. در مورد تغییر جنسیت این گروه فقهای شیعه و اهل سنت اختلاف نظر آشکاری دارند. در مجموع در این زمینه سه نظریه مطرح شده است: ممنوعیت مطلق، مشروعیت مطلق و مشروعیت مشروط. اهل سنت معتقد به حرمت تغییر در خلقت الهی هستند و با استناد به آیه ۱۱۹ سوره نسا این کار را حرام و غیر شرعی می دانند. فقهای شیعه در صورتی که این تغییر ملازم با کارهای حرام مانند لمس کردن و نظر نباشد را جایز می دانند و برای این جواز به اصل اباحه استناد می کنند و معتقدند از طرف شارع مقدس دلیل و مدرکی دال بر حرمت تغییر جنسیت وضع نشده و آیه مذکور به این بحث مربوط نمی شود. اما به رغم امکان پزشکی تغییر جنسیت و نظر مثبت فقها در خصوص آن و افزایش روزافزون متقاضیان چنین تغییری، حقوق موضوعه ایران در این خصوص قانون خاصی به صورت مصوب ندارد و نبود قانون و مقررات مدون در این زمینه به طور کامل ملموس می باشد. با جایز دانستن تغییر جنسیت آثار فقهی اجتماعی و حقوقی بر آن مترتب می شود که وضعیت و جنسیت فعلی شخص ملاک آن می باشد. این آثار شامل نکاح، ارث، ولایت، مهریه، عده و... می باشد. این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی تحلیلی می باشد که با استفاده از اسناد و کتب و مقالات معتبر داخلی و همچنین قوانین و مقررات به بررسی موضوع پرداخته خواهد شد و نتایج و سوالات تبیین خواهند شد.

کلیدواژه ها:

نکاح ، جنسیت ، خنثی ، تغییر جنسیت