بررسی کیفیت واحدهای مخزنی سازند کنگان و دالان با استفاده از داده های پتروگرافی در یکی از میادین گازی حوضه خلیج فارس

از جمله مطالعاتی که در حوضه های اکتشافی حائز اهمیت است، شناسایی سنگ های مخزن و بررسی کیفیت مخزنی آنهاست. درک مناسب و دقیق خواص مخزنی نیازمند مطالعه جامع ویژگی های دیاژنتیکی و رسوبی سنگ های مخزنی و ادغام این مطالعات با داده های پتروفیزیکی است. سازند کنگان و دالان به سن پرمین-تریاس مهم ترین توالی های مخزنی حوضه خلیج فارس را تشکیل می دهد. به منظور ارزیابی پتروگرافی مخازن کنگان و دالان در یکی از میادین گازی حوضه خلیج فارس تعداد یک برش انتخاب و مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس مطالعات پتروگرافی ۱۲ رخساره میکروسکوپی بررسی شد که ۶ رخساره مربوط به سازند کنگان و ۶ رخساره مربوط به سازند دالان می باشد که در ۳ زیرمحیط پهنه جزرومدی و لاگون و سدی نهشته شده اند که با توجه به رخساره های سنگی شناسایی شده اند و این سازند در یک پلتفرم کربناته از نوع رمپ با شیب ملایم است. مهم ترین فرایندهای دیاژنزی در این توالی ها شامل انحلال، دولومیتی شدن، سیمانی شدن، انیدریتی شدن، فشردگی و شکستگی می باشد. این دو سازند به طور عمده تحت تاثیر فرایندهای دیاژنزی در محیط های دریایی-جوی و تدفینی قرار گرفته است. در این پژوهش طی تقسیم بندی واحدهای مخزنی برای سازند کنگان (k۱ و k۲) و برای سازند دالان (k۳ و k۴) در نظر گرفته شده است. k۴ بهترین کیفیت مخزنی را در توالی مورد مطالعه دارد. مهم ترین عامل بهبود کیفیت مخزنی این توالی فرایندهای دیاژنزی دولومیتی شدن و انحلال می باشد. k۳ ضعیف ترین کیفیت مخزنی را در توالی مورد مطالعه دارد. انیدریتی شدن، سیمانی شدن، میکریتی شدن از فراوان ترین فرایندهای این واحد می باشد که منجر به کاهش کیفیت مخزنی شده است.

کلیدواژه ها:

پتروگرافی ، رخساره ، پلتفرم ، تریاس ، میکریتی ، دیاژنز