کاهش ریسک های HSE با حذف حضور نیروی انسانی در نقاط پرخطر عملیاتی با رویکرد سیستم محور

در بسیاری از واحدهای عملیاتی صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، حضور فیزیکی نیروی انسانی در نواحی پرخطر به عنوان بخشی از الگوی سنتی بهره برداری پذیرفته شده است. این موضوع به ویژه در محیط های دارای تجهیزات دوار، فرآیندهای جامدات بر، شرایط مرطوب و خورنده، و دسترسی های محدود، منجر به افزایش ریسک های HSE می گردد. در حالی که رویکردهای متداول ایمنی عمدتا بر آموزش، دستورالعمل ها و تجهیزات حفاظت فردی تمرکز دارند، تجربه صنعتی نشان می دهد که بخش قابل توجهی از این ریسک ها ماهیت سیستماتیک داشته و از نحوه طراحی و منطق تصمیم گیری فرآیند ناشی می شوند. در این مقاله، یک چارچوب تصمیم گیری سیستم محور برای کاهش ریسک های HSE ارائه شده است که هدف آن حذف یا حداقل سازی نیاز به حضور فیزیکی نیروی انسانی در نواحی پرخطر عملیاتی است. در این چارچوب، کنترل های مهندسی و سامانه های پایش به عنوان پیامد یک تصمیم ایمنی سیستم محور و نه به عنوان راهکارهای مستقل مطرح می شوند. یک مطالعه موردی صنعتی، بدون افشای اطلاعات حساس، برای نشان دادن قابلیت اجرایی این رویکرد ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که تمرکز بر کاهش مواجهه انسانی با خطر می تواند به کاهش پایدار مولفه های اصلی ریسک و ارتقای ساختاری عملکرد HSE در محیط های صنعتی پرخطر منجر شود.

کلیدواژه ها:

ایمنی و بهداشت حرفه ای (HSE) ، ایمنی سیستم محور ، پایش ، کاهش مواجهه انسانی ، کنترل های مهندسی ، صنایع نفت و گاز