ارزیابی تاثیر آلودگی های نفتی بر خاک و آب های زیرزمینی

مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر آلودگی های نفتی بر ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاک و کیفیت آب های زیرزمینی تنظیم شده است. در این پژوهش، از روش مروری توصیفی–تحلیلی استفاده شده و داده ها از منابع علمی داخلی و بین المللی به صورت نظام مند گردآوری و تحلیل گردیده اند. مرور مطالعات نشان داد ترکیبات هیدروکربنی موجود در نفت موجب بروز تغییرات محسوس در ساختار خاک از جمله کاهش نفوذپذیری، افزایش آب گریزی، تغییر در بار سطحی ذرات و افت تبادل یونی می شوند. همچنین حضور آلودگی ها در آب های زیرزمینی باعث شکل گیری فازهای آزاد نفت، کاهش اکسیژن محلول، تغییر شرایط اکسیداسیون-کاهش و افزایش غلظت ترکیبات آروماتیک در آبخوان ها گردیده است. یافته ها حاکی از آن است که در نواحی آلوده، ترکیب و تراکم جمعیت میکروارگانیسم های بومی تغییر کرده و گونه های مقاوم با قابلیت تجزیه زیستی ترکیبات نفتی غلبه یافته اند. بررسی پژوهش ها نشان داد که روش های زیست پالایی و گیاه پالایی با تکیه بر فعالیت باکتری ها و گیاهان بومی، موثرترین رویکرد برای کاهش آلاینده های نفتی محسوب می شوند. تحلیل نهایی پژوهش بیانگر آن است که آلودگی های نفتی تاثیری چندبعدی و پایدار بر خاک و آب زیرزمینی دارند و مدیریت آن ها مستلزم رویکردی تلفیقی میان فناوری های زیستی، پایش مستمر و سیاست های کنترلی است. این نتایج می تواند مبنایی کاربردی برای برنامه ریزی های زیست محیطی، بازسازی زمین های آلوده و جلوگیری از گسترش آلودگی در مناطق نفت خیز فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آلودگی نفتی ، خاک ، آب های زیرزمینی ، زیست پالایی