شبیه سازی و مدل سازی فرآیند سیلابزنی نفت با پلیمر برای بهبود بازیافت نفت مخزن آسماری در میدان نفتی گچساران

در این پژوهش، هم افزایی روش های ازدیاد برداشت سیلاب زنی با شوری کم و پلیمر در یکی از مخازن ایران با مدل سازی جریان سیال و وارد کردن واکنش های ژئوشیمیایی بررسی شد. به منظور مدل سازی تغییر ترشوندگی در اثر تزریق آب با شوری کم، فاکتور میان یابی تراوایی نسبی و فشار مویینگی براساس واکنش های ژئوشیمیایی بین سنگ و آب با شوری کم به دست آمد. سناریوهای طراحی شده به بررسی اثر میزان شوری آب در سیلاب زنی پیوسته آب، پیش و پس از تزریق غلظت های گوناگون پلیمر و شوری آن می پردازد. افزایش بازیابی در سیلاب زنی با شوری کم نسبت به شوری بالا ۱۹/۴% و در فرآیند سیلاب زنی با شوری کم نسبت به تزریق آب با شوری بالا پیش از تزریق پلیمر با شوری بالا، کم تر از یک درصد است. شوری کم در محلول شیمیایی به دلیل افزایش گرانروی محلول باعث افزایش بازده سیلاب زنی پلیمر می شود. غلظت ppm۱۰۰ محلول پلیمر با شوری کم با توجه به فشار شکست سازند عملیاتی بوده و نسبت به پلیمر با شوری بالا بازیابی نفت را ۵/۰۵% افزایش می دهد. اثرگذاری شوری کم پس از تزریق پلیمر بهتر بوده و بازیافت نفت بیش تری نسبت به استفاده از آب با شوری بالا در مرحله ثالثیه دارد؛ در تزریق پلیمر با غلظت ppm۱۰۰ و شوری کم در مرحله ثالثیه، افزایش بازیابی نفت در مقایسه با تزریق پیوسته شوری کم ۲۷/۲% به دست آمد. سیلاب زنی آب با شوری کم همراه با پلیمر در مخزن می تواند به عنوان یکی از روش های منتخب ازدیاد برداشت برای اجرا در مقیاس پایلوت مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فرآیند سیلابزنی ، نفت ، پلیمر ، بازیافت نفت ، مخزن آسماری