کاهش پدیده تشکیل هیدرات گازی با کمک مواد ترمودینامیکی در خطوط لوله مجتمع گاز مایع گچساران

هدف از انجام این پژوهش کاهش پدیده تشکیل هیدرات گازی با کمک مواد ترمودینامیکی در خطوط لوله مجتمع گاز مایع گچساران می باشد که بصورت آزمایشگاهی مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت. برای این منظور از بازدارنده های ترمودینامیکی مونو اتیلن گلایکول (MEG)، دی اتیلن گلایکول (DEG)، متانول استفاده شد. سپس شرایط ترمودینامیکی تشکیل هیدرات با استفاده از روش کاهش دما و جستجوی فشار مورد بررسی قرار خواهد گرفت. برای این منظور با استفاده از یک سامانه آزمایشگاهی فشار بالا آزمایش ها در دما و فشارهای مختلف انجام می شود. برای محاسبه دما و فشار تعادلی تشکیل هیدرات در حضور آب دیونیزه، مونو اتیلن گلایکول، دی اتیلن گلایکول، متانول با شرایط آزمایش به ترتیب ۵% و ۱۵% اضافه می کنیم و دوباره آزمایش را تکرار می کنیم. این آزمایش ها در دو فشار مختلف مربوط به گاز خروجی از دی متانایزر انجام شده است. نتایج نشان داد که نقاط تعادلی به دست آمده هم خوانی مناسبی با داده های واقعی مجتمع گاز مایع گچساران دارند. همچنین روش کتز برای پیش بینی نقاط تعادلی در برابر نتایج آزمایشگاهی دارای خطا می باشد. روش مطیعی از هم خوانی بالاتری نسبت به روش کوبایشی دارا بود. ظرفیت ذخیره سازی گاز مجتمع گاز مایع گچساران با بالا رفتن فشار افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

بازدارنده ترمودینامیکی ، هیدرات گازی ، مونو اتیلن گلایکول ، دی اتیلن گلایکول ، متانول