بررسی عملکرد ارزیابی ریسک زیرساخت های حیاتی با استفاده از روش RAMCAP در چارچوب پدافند غیرعامل (مطالعه موردی: نیروگاه گازی زاهدان)

در سال های اخیر، با افزایش وابستگی جوامع به زیرساخت های حیاتی، موضوع حفاظت و افزایش تاب آوری این مراکز به یکی از اولویت های مهم در حوزه پدافند غیرعامل و مدیریت بحران تبدیل شده است. نیروگاه های گازی به عنوان یکی از ارکان اصلی تولید و تامین انرژی الکتریکی، نقش حیاتی در پایداری شبکه برق دارند و هرگونه اختلال در عملکرد آن ها می تواند پیامدهای گسترده ای در سطح ملی و منطقه ای به همراه داشته باشد. از این رو، شناسایی و ارزیابی ریسک در این زیرساخت ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مقاله، روش RAMCAP به عنوان یکی از رویکردهای ساختارمند در ارزیابی ریسک زیرساخت های حیاتی مورد بررسی قرار گرفته و قابلیت کاربرد آن در قالب یک مطالعه موردی در نیروگاه گازی زاهدان تحلیل شده است. این پژوهش به صورت مروری تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی، استانداردها و مطالعات مرتبط در حوزه ارزیابی ریسک، پدافند غیرعامل و مدیریت بحران انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که روش RAMCAP با بهره گیری از رویکردی مرحله ای و منسجم، امکان شناسایی دارایی های حیاتی، تحلیل تهدیدها، ارزیابی آسیب پذیری ها و برآورد پیامدهای احتمالی را فراهم می کند. در نهایت می توان نتیجه گرفت که استفاده از مدل های علمی ارزیابی ریسک در کنار اصول پدافند غیرعامل، نقش موثری در ارتقای ایمنی، افزایش تاب آوری و کاهش آسیب پذیری زیرساخت های حیاتی دارد.

کلیدواژه ها:

RAMCAP ، ارزیابی ریسک ، پدافند غیرعامل ، مدیریت بحران ، نیروگاه گازی زاهدان ، زیرساخت های حیاتی