اثر تسریع کننده های سدیم دودسیل سولفات، آلکیل بنزن سولفونیک اسید و پارا تولوئن سولفونیک اسید بر تشکیل هیدرات گازی

هیدرات ها بخشی از کلاتریت های جامد شناخته شده هستند. آنها ذرات کریستالی غیر استوکیومتری هستند و زمانی که پیوند هیدروژنی مولکول های آب فضاهایی را تشکیل می دهند که بتوانند توسط مولکول های مهمان پر شود، پدید می آیند. مولکول هایی که می توانند این فضاها را پر نمایند می توان از هیدروکربن های سبک، دی اکسید کربن، آرگون، کریپتون و زنون نام برد. هیدرات گازی به علت ظرفیت بالایی که در ذخیره سازی گاز دارد به عنوان فرآیندی جهت ذخیره و انتقال گاز مورد مطالعه قرار گرفته است. با افزودن فعال کننده های سطحی سرعت تشکیل هیدرات افزایش می یابد. برای استفاده از هیدرات و ذخیره سازی گاز علاوه بر سرعت تشکیل باید پایداری و ظرفیت ذخیره سازی آن نیز در حضور تسریع کننده ها مورد توجه قرار گیرد. موادی که در منابع به آنها به عنوان تسریع کننده اشاره شده است عبارتند از سدیم دودسیل سولفات، دودسیل پلی سخاراید، گلیکوساید، آلکیل بنزن سولفونیک اسید، خطی پاراتولوئن سولفونیک اسید و متیل سیکلو هگزان. در این پژوهش به بررسی مطالعات انجام شده در رابطه با اثر تسریع کننده های سدیم دودسیل سولفات، آلکیل بنزن سولفونیک اسید و پارا تولوئن سولفونیک اسید بر تشکیل هیدرات گازی پرداخته شده است. از مواد یاد شده سدیم دودسیل سولفات بهترین ماده از نظر افزایش سرعت بوده است.

کلیدواژه ها:

تسریع کننده ها ، هیدرات گازی ، کلاتریت ، ذخیره سازی گاز