مروری بر روشهای جذب و جداسازی دی اکسید کربن

تغییرات اقلیمی ناشی از افزایش غلظت گازهای گلخانه ای به ویژه کربن دی اکسید به یکی از چالشهای بنیادین زیست محیطی در قرن بیست و یکم تبدیل شده است. دستیابی به راهکارهای کارآمد برای کاهش انتشار این گاز امری ضروری است. این مقاله به تحلیل جامع و انتقادی انواع روشهای جذب و جداسازی دی اکسید کربن با تمرکز بر مکانیسمهای عملیاتی، ظرفیتهای اجرایی و محدودیتهای فنی می پردازد. بدین منظور روشهای مرسوم نظیر جذب شیمیایی و فیزیکی در کنار فناوری های نوین، زیستی، فرآیندهای غشایی و سامانه های پیشرفته جذب و ذخیره سازی کربن (CCS) مورد بررسی قرار گرفته اند. همچنین رویکردهای نوظهور در زمینه به کارگیری و استفاده مجدد از کربن دی اکسید (CCU) به عنوان راهکاری مکمل تحلیل شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اگرچه روشهای مبتنی بر حلال های فیزیکی و شیمیایی همچنان در مقیاس صنعتی غالب هستند، اما کارایی جذب فیزیکی در غلظت های پایین نظیر جذب مستقیم از هوا به شدت کاهش می یابد که این امر ضرورت توسعه مواد جاذب نوین و فناوری های غشایی را دو چندان می کند. در پایان ضمن تبیین چالش های موجود، چشم انداز آینده فناوری های کربن زدایی در جهت نیل به اهداف توسعه پایدار و کربن خنثی بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

جذب دی اکسید کربن ، جذب سطحی ، آمین ها ، جذب فیزیکی و شیمیایی