مدیریت سرمایه انسانی در عصر کار ترکیبی

به عنوان یکی از تحولات شتابان فناوری و تغییر انتظارات نیروی کار الگوی سنتی اشتغال را دگرگون ساخته و کار ترکیبی مهمترین پیامدهای این تحول به طور گسترده در سازمان ها رواج یافته است. این الگو که تلفیقی از حضور فیزیکی و دورکاری است اگرچه فرصت هایی همچون انعطاف پذیری، کاهش هزینه ها و افزایش تعادل کار زندگی را فراهم می کند اما هم زمان چالش های نوینی را در حوزه مدیریت سرمایه انسانی به ویژه در زمینه های عدالت سازمانی، ارزیابی عملکرد، انگیزش کارکنان و حفظ تعلق سازمانی ایجاد کرده است. مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که چگونه می توان در فضای کاری ترکیبی ضمن حفظ ارتباط انسانی و انسجام فرهنگی، بهره وری کارکنان را به صورت عادلانه و پایدار بهینه کرد. این مطالعه با رویکردی تحلیلی و راهبردی به بررسی سیاست ها و شیوه های نوین مدیریت عملکرد، نظام های انگیزشی و سازوکارهای تقویت فرهنگ سازمانی در محیط های کاری ترکیبی می پردازد. تمرکز اصلی پژوهش بر نقش طراحی سازمانی و تصمیمات مدیریتی در ایجاد عدالت در ارزیابی ها، کاهش سوگیری های ناشی از فاصله فیزیکی و تقویت احساس اعتماد و تعلق کارکنان است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که موفقیت مدیریت سرمایه انسانی در عصر کار ترکیبی مستلزم بازنگری در ساختارهای سنتی منابع انسانی، توسعه سیاست های شفاف و مبتنی بر شایستگی و توجه همزمان به ابعاد فناورانه و انسانی سازمان است. یافته ها می تواند به عنوان مبنایی کاربردی برای مدیران و سیاست گذاران منابع انسانی در طراحی راهبردهای اثر بخش متناسب با شرایط کار ترکیبی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کار ترکیبی ، انگیزش کارکنان ، ارزیابی عملکرد ، فرهنگ سازمانی