مدیریت دولتی در بحران: بررسی راهکارهای شهرداری برای کنترل پیامدهای اجتماعی جنگ

وقوع جنگ ها و بحران های امنیتی ساختارهای شهری را با چالش های پیچیده ای مواجه ساخته و پیامدهای اجتماعی مخربی نظیر آوارگی، فقر، فروپاشی اقتصاد محلی و بحران های بهداشتی و روانی به همراه دارد. در چنین شرایطی شهرداری ها به عنوان خط مقدم نهادهای خدمات رسان و نزدیک ترین سطح حاکمیت به شهروندان نقش حیاتی در مدیریت بحران و حفظ تاب آوری شهری ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارها و ظرفیت های شهرداری ها برای کنترل پیامدهای اجتماعی جنگ از منظر مدیریت دولتی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر ماهیت توصیفی تحلیلی است و از طریق تکنیک تحلیل مضمون مورد واکاوی قرار می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مداخله موثر شهرداری ها نیازمند اتخاذ راهکارهایی در دو بعد اصلی زیرساختی و خدماتی شامل مدیریت اسکان اضطراری، تامین آب و حفظ شریان های حیاتی و «حمایتی و اجتماعی» شامل سازماندهی شبکه های توزیع محلی و فعال سازی سرمایه اجتماعی (داوطلبان) است. با این حال اجرای این برنامه ها با موانع جدی نظیر فروپاشی منابع مالی، اختلال در زنجیره تامین و خلا هماهنگی های بین نهادی مواجه است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که در شرایط بحران جنگ مدیریت شهری نیازمند گذار فوری از رویکردهای متمرکز و بوروکراتیک زمان صلح به سمت مدیریت چابک، محله محور و مبتنی بر مشارکت نهادهای مدنی است تا بتواند نقش تسهیل گری خود را در مهار بحران های اجتماعی بهینه سازی کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دولتی ، مدیریت بحران ، پیامدهای اجتماعی جنگ ، تاب آوری شهری ، شهرداری ، سرمایه اجتماعی