ساختارهای دولت و حسابداری در شهرداری ها

اکثر شهرهای ایالات متحده با روشهای شهردار - شورا و یا شورا - مدیر دولت با حرکتی تدریجی به سمت شهرهای شورا - مدیر اداره می شوند. مدلسازی نظری نشان می دهد که روش شورا - مدیر کارآمدتر است چون مدیر شهر انگیزه های بیشتری برای افزایش عملکرد مالی و حسابداری نسبت به شهردار به عنوان مدیر اجرایی دارد. به هر حال، دو عامل بسیار مهم برای مقایسه شهرداری ها مطرح شده است. از اواسط دهه ۱۹۸۰، قوانین دولت مرکزی و محلی سخت تر شد. ضمنا شرایط اقتصادی به طور چشمگیری بهبود یافت. از این رو دو عامل مذکور برای ارزیابی شرایط مالی و حسابداری در شهرهای کلان مناسب تر بودند. هدف این مقاله بررسی اهمیت ساختار دولت در زمینه میزان افشای حسابداری و شرایط اقتصادی براساس نمونه هایی از شهرهای بزرگ از اوایل دهه ۱۹۸۰ و اواسط دهه ۱۹۹۰ می باشد. یافته ها این نظریه که شهرهای مدیر شهری در واقع بیش از شهرهای شهردار - شورا براساس ابعاد مهم بررسی شده در آزمون های تک متغیری و چند متغیری عمل می نماید، را تایید می کنند. شهرداری های بزرگ از ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۶ براساس متغیرهای مهم مالی و حسابداری تغییر نموده و پیشرفت کرده اند. شهرهای شورا - مدیر برای افشای موارد حسابداری در هر دو دوره زمانی برتر از شهرهای شهردار - شورا هستند. شرایط اقتصادی شهرهای شورا - مدیر در ۱۹۸۳ بسیار عالی بود، اما اسناد مربوط به سال ۱۹۹۶ نابسامان بودند.