آینده آموزش و پرورش در عصر هوش مصنوعی: فرصت ها، چالش ها و الزامات تحول نظام های آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 58
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_845
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین قرن بیست ویکم، زمینه ایجاد دگرگونی های بنیادین در نظام های آموزش و پرورش را فراهم کرده است. گسترش سامانه های هوشمند، به ویژه هوش مصنوعی مولد، موجب تغییر در شیوه های یاددهی–یادگیری، ارزشیابی آموزشی، مدیریت مدارس و طراحی برنامه های درسی شده و حرکت از آموزش یکسان برای همه به سمت آموزش شخصی سازی شده و داده محور را تسریع کرده است (یونسکو، ۲۰۲۳؛ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، ۲۰۲۳). پژوهش حاضر با هدف تبیین آینده آموزش و پرورش در عصر هوش مصنوعی، شناسایی فرصت ها و چالش های این فناوری و بررسی الزامات استقرار آن در نظام های آموزشی، به روش کتابخانه ای و با استفاده از مرور اسنادی منابع معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. در بخش منابع فارسی، مطالعات منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی می تواند موجب ارتقای کیفیت آموزش، افزایش تعامل یادگیرندگان، بهبود فرایند یادگیری، تسهیل تصمیم گیری آموزشی و توسعه محیط های یادگیری هوشمند شود (نادر، ۱۴۰۲). یافته های این پژوهش نشان می دهد که مهم ترین فرصت های هوش مصنوعی در آموزش و پرورش شامل شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند و فوری، تحلیل داده های آموزشی، شناسایی نیازهای یادگیرندگان، کاهش بخشی از بار اجرایی معلمان، ارتقای کیفیت تصمیم گیری مدیران آموزشی و افزایش دسترسی به فرصت های یادگیری است. در مقابل، چالش هایی همچون سوگیری الگوریتمی، تهدید حریم خصوصی، امنیت داده های آموزشی، شکاف دیجیتال، وابستگی بیش از حد به سامانه های هوشمند، تغییر نقش معلم و ضرورت بازنگری در شیوه های ارزشیابی، از مهم ترین موانع توسعه پایدار هوش مصنوعی در آموزش محسوب می شوند (یونسکو، ۲۰۲۳؛ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، ۲۰۲۳). بر اساس نتایج این مطالعه، آینده آموزش و پرورش در عصر هوش مصنوعی بیش از آنکه به جایگزینی معلمان منجر شود، مستلزم بازتعریف نقش آنان به عنوان طراح یادگیری، تسهیل گر آموزشی، تحلیل گر داده های یادگیری و رهبر تحول آموزشی است. همچنین، تحقق این آینده نیازمند تدوین سیاست های ملی، توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازنگری برنامه های درسی، تقویت سواد هوش مصنوعی در میان ذی نفعان نظام آموزشی و استقرار چارچوب های اخلاقی و حقوقی برای استفاده مسئولانه از این فناوری است. ازاین رو، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی می تواند ضمن افزایش کیفیت، عدالت و کارآمدی آموزش، زمینه تحقق نظام آموزشی هوشمند، انعطاف پذیر و آینده نگر را فراهم سازد (نادر، ۱۴۰۲؛ یونسکو، ۲۰۲۳؛ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، ۲۰۲۳).
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، آینده آموزش ، تحول آموزشی ، رهبری آموزشی ، آموزش هوشمند ، فناوری های نوین آموزشی.
نویسندگان
مریم اکبری
کارشناسی آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت معلم تهران
ابوطالب بحری
کارشناسی ارشد ادبیات عرب، دانشگاه آزاد اسلامی جیرفت
زهرا گنگوزهی
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی
صدیقه کرد
دانشجوی کارشناسی روانشناسی، دانشگاه پیام نور واحد خاش