نقش معلم تربیت بدنی در پیشگیری از افت تحصیلی از طریق ایجاد نشاط و تحرک در مدرسه

در عصر گسست عمیق میان الزامات آموزشی آکادمیک و نیازهای طبیعی رشد جسمانی که منجر به بروز پدیده ای به شدت نگران کننده نظیر افت تحصیلی در میان دانش آموزان سراسر جهان شده است، بازنگری بنیادین در نقش های سنتی نهاد مدرسه و به کارگیری ظرفیت های کاملا مغفول مانند کلاس های تربیت بدنی به عنوان یک مداخله روان شناختی و عصب زیستی ضروری به نظر می رسد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش بی بدیل و چندبعدی معلم تربیت بدنی در پیشگیری از افت تحصیلی از مجرای ارتقای سطوح نشاط روانی و تحرک درون مدرسه ای انجام شده و به روش کیفی و تحلیلی با بررسی گسترده و عمیق پیشینه پژوهشی به این نتیجه دست یافته است که معلمان تربیت بدنی فراتر از نقش های متعارف و صرفا حرکتی خود، به عنوان کاتالیزورهای اصلی ایجاد انگیزه درونی، کاهش استرس ادراک شده و بهبود عملکردهای اجرایی مغز در محیط های یادگیری عمل می کنند. این پژوهش نشان می دهد که مکانیزم های عصبی فعال شده در طول فعالیت های بدنی هدایت شده، مستقیما بر قشر پیش پیشانی تاثیر گذاشته و ظرفیت حافظه کاری را افزایش می دهند. بنابراین، می توان نتیجه گیری کرد که سرمایه گذاری هدفمند، مستمر و علمی بر توانمندی های حرفه ای معلمان تربیت بدنی و طراحی برنامه های تحرک محور و نشاط آفرین، نه تنها یک ضرورت بهداشتی و ورزشی بلکه یک استراتژی بنیادین، همه جانبه و غیرقابل اجتناب در جهت ارتقای تاب آوری تحصیلی، کاهش نرخ ترک تحصیل و بهینه سازی فرآیند یادگیری در نظام آموزشی مدرسه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

معلم تربیت بدنی ، افت تحصیلی ، نشاط درونی ، تحرک بدنی ، محیط مدرسه ، عملکرد شناختی ، عصب تربیتی