تاثیر محبت و ارتباط عاطفی معلم بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

محبت و ارتباط عاطفی معلم با دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی تعیین کننده در کیفیت عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله به بررسی تاثیر محبت و ارتباط عاطفی معلم بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. کلاس درس به عنوان یک گروه یا نظام اجتماعی دارای همه ویژگی های سیستم های اجتماعی است که مورد توجه صاحب نظران علوم رفتاری قرار دارد و مدیریت کلاس بر عهده معلم است که قبل از آموزش هر گونه اقدام تربیتی و رفتاری باید کلاس درس را در جهت تحقق اهداف، مدیریت نماید (مقاله کنفرانس، ۱۳۹۴). یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که ارتباط موثر و عاطفی معلم با دانش آموزان، پایه و اساس یک محیط آموزشی پویا و موفق است. این ارتباط به دانش آموزان کمک می کند تا احساس کنند شنیده می شوند، درک می شوند و مورد احترام قرار می گیرند. زمانی که دانش آموزان در کلاس درس احساس امنیت عاطفی و روانی داشته باشند، احتمال مشارکت فعال آنها افزایش می یابد، مشکلات رفتاری کاهش پیدا می کند و انگیزه یادگیری آنها تقویت می شود (علامه طباطبایی، ۱۴۰۴). همچنین پژوهش ها نشان می دهد که الگوی ساختاری رابطه همدلی عاطفی معلمان با هیجانات پیشرفت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی، بیانگر تاثیر مستقیم و غیرمستقیم همدلی عاطفی بر پیشرفت تحصیلی از طریق هیجانات پیشرفت است (فیضی پور و وحدت، ۱۳۹۷). مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان در جهت تقویت ارتباط عاطفی با دانش آموزان به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

محبت معلم ، ارتباط عاطفی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزه تحصیلی ، همدلی.