تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

در اتمسفر آموزشی عصر حاضر که مشخصه اصلی آن شتاب فزاینده دگرگونی های ساختاری و ضرورت مبرم گذار از پارادایم های سنتی معلم-محور به سوی مدل های نوین ساختن-گرا است، واکاوی متغیرهای روانشناختی و تربیتی موثر بر پویایی فراگیران، به ویژه سازه انگیزه تحصیلی، به عنوان محرک بنیادین پیشرفت همه جانبه، نقشی بسیار کلیدی و تعیین کننده در سیاست گذاری های کلان آموزشی ایفا می کند. این پژوهش جامع با هدف تبیین و واکاوی عمیق تاثیرات چندوجهی طراحی و پیاده سازی فعالیت های یادگیری مبتنی بر پروژه بر مولفه های مختلف انگیزه تحصیلی (شامل انگیزش درونی، جهت گیری هدف و خودتنظیمی رفتاری) در میان دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی سامان یافته است تا بتواند نقشه راهی علمی و کاربردی را برای مربیان و طراحان برنامه درسی ترسیم نماید. با بهره گیری از روش شناسی توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی موجود در بستر نظام های آموزشی داخلی و بین المللی، یافته های حاصل از این مطالعه به وضوح نشان می دهند که درگیری مستقیم، مستمر و هدفمند فراگیران در فرآیند حل مسائل واقعی دنیای پیرامون و تولید محصولات عینی، به واسطه پاسخگویی به نیازهای روانشناختی اصیل، انگیزه درونی آنان را به شکلی معنادار ارتقا بخشیده و ملال تکالیف کلیشه ای را به اشتراک پذیری فعال تبدیل می کند. در نهایت، این پژوهش با نگاهی کل نگر نتیجه می گیرد که هرگونه تحول پایدار در شاخص های کیفی تعلیم و تربیت، مستلزم تغییر نگرش بنیادین کارگزاران آموزشی نسبت به ساختار تکالیف و جایگزینی الگوهای ایستا با رویکردهای زنده و پروژه-محور است که این امر خود نیازمند بازنگری در ساختارهای ارزشیابی و تجهیز مدارس به ابزارهای نوین یادگیری تطبیقی است.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، ساختن گرایی آموزشی