تحلیل رابطه میان رفتارهای عملی معلمان پرورشی و میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فوق برنامه در مقطع ابتدایی

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه میان رفتارهای عملی معلمان پرورشی و میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فوق برنامه در مدارس دوره ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-پیمایشی و با استفاده از روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی خدابنده بود که از میان آن ها ۳۴۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های «رفتار عملی معلم» و «میزان مشارکت دانش آموز» بود که از نظر روایی و پایایی مورد تایید قرار گرفتند. یافته های تحلیل رگرسیون نشان داد که بین رفتارهای عملی معلمان (به ویژه حمایت عاطفی و الگوسازی رفتاری) و مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فوق برنامه، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). نتایج پیشنهاد می کند که مدیران مدارس باید بر توانمندی های رفتاری و مهارت های نرم معلمان پرورشی جهت تقویت برنامه های غیردرسی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

معلم پرورشی ، رفتارهای عملی ، مشارکت دانش آموز ، فعالیت های فوق برنامه ، دوره ابتدایی.