مدل سازی معادلات ساختاری ارتباط خود تنظیمی یادگیری و بهزیستی تحصیلی با نقش واسطه ای معلمان خلاق

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی معادلات ساختاری رابطه خودتنظیمی یادگیری و بهزیستی تحصیلی با نقش واسطه ای ادراک دانش آموزان از خلاقیت معلمان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که نمونه ای از آنان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه های خودتنظیمی یادگیری، خلاقیت معلمان و بهزیستی تحصیلی گردآوری شد. برای بررسی روایی ابزارها از تحلیل عاملی تاییدی و برای سنجش پایایی آن ها از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. در تحلیل داده ها، ابتدا شاخص های توصیفی متغیرها محاسبه و سپس مدل اندازه گیری پژوهش بررسی شد. در ادامه، مدل ساختاری با استفاده از ضرایب مسیر، شاخص های برازش و ضریب تعیین مورد آزمون قرار گرفت. همچنین، نقش واسطه ای خلاقیت معلمان با استفاده از روش بوت استرپ و بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم ارزیابی شد. نتایج نشان داد که خودتنظیمی یادگیری تاثیر مستقیم و معناداری بر بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، خودتنظیمی یادگیری بر ادراک دانش آموزان از خلاقیت معلمان اثر مثبت و معناداری نشان داد. خلاقیت معلمان نیز تاثیر مثبت و معناداری بر بهزیستی تحصیلی دانش آموزان داشت. نتایج تحلیل اثرات غیرمستقیم نشان داد که خلاقیت معلمان در رابطه بین خودتنظیمی یادگیری و بهزیستی تحصیلی نقش واسطه ای معناداری ایفا می کند. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که تقویت مهارت های خودتنظیمی یادگیری و بهره گیری از روش های تدریس خلاقانه می تواند به ارتقای بهزیستی تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، بهزیستی تحصیلی ، خلاقیت معلمان ، مدل سازی معادلات ساختاری ، دانش آموزان