اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انتظارات زناشویی و تنظیم شناختی هیجان در زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انتظارات زناشویی و تنظیم شناختی هیجان در زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اهواز بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اهواز در سال ۱۴۰۵ تشکیل دادند که تعداد آنان ۱۴۰ زوج بود. از میان این جامعه، ۳۰ زوج با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه تخصیص یافتند؛ به گونه ای که هر گروه شامل ۱۵ زوج بود. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: (پرسشنامه انتظارات زناشویی، امیدوار و همکاران، ۱۳۸۸)، (پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان، گارنفسکی و همکاران، ۲۰۰۱) و (مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، ایفرت و فورسایت،۲۰۰۵) بودند. پس از گزینش تصادفی گروه ها، از گروه آزمایش و گروه کنترل پیش آزمون به عمل آمد. سپس بر روی گروه آزمایش، مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به مدت یک ماه ارائه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس و نرم افزار ۲۷spss استفاده شد. با توجه به یافته های به دست آمده مقدار ۴۸۳/۹۴=F، ۰۰۰۱/۰P< به دست آمد که نشان می دهد تحلیل کوواریانس چندمتغیری به طور کلی معنادار بوده است و نتایج نشان می دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انتظارات زناشویی و تنظیم شناختی هیجان در زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره قوه قضاییه شهر اهواز اثر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، انتظارات زناشویی ، تنظیم شناختی هیجان ، زوجین متقاضی طلاق.