بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر کاهش اضطراب، افزایش خودکنترلی و بهبود روابط بین فردی دانش آموزان

با توجه به اهمیت دوران نوجوانی و فراوانی چالش های روانشناختی در این سنین، پرداختن به مداخلات روانشناختی مدارس ضرورت ویژه ای دارد. برنامه مداخله آموزشی مهارت های تنظیم هیجان طی چندین جلسه منظم هفتگی برای گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای سنجش در این مطالعه شامل پرسشنامه های استاندارد اضطراب، مقیاس خودکنترلی رفتاری و پرسشنامه کیفیت روابط بین فردی بود که در هر دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون توسط شرکت کنندگان تکمیل گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار استنباطی و تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری تحلیل شدند تا میزان تغییرات ایجادشده در متغیرهای وابسته ارزیابی شود. آموزش راهبردهای تنظیم هیجان تاثیر معناداری بر کاهش میانگین نمرات اضطراب دانش آموزان گروه آزمایش داشته است. همچنین نتایج حاکی از افزایش چشمگیر در نمرات خودکنترلی و بهبود ملموس در شاخص های روابط بین فردی دانش آموزان پس از شرکت در جلسات آموزشی بود. این نتایج تایید می کند که توانایی مدیریت عواطف می تواند به عنوان یک متغیر میانجی نیرومند در کاهش آسیب های روانشناختی و ارتقای سازگاری اجتماعی نوجوانان عمل کند و رفتارهای تکانشی آنان را مهار سازد. توانمندسازی روانشناختی دانش آموزان در مدارس می تواند از بروز بسیاری از مشکلات تحصیلی، افت عملکردی و آسیب های اجتماعی در دوران بزرگسالی پیشگیری کند. یافته های این پژوهش رهنمودهای سودمندی را برای سیاست گذاران آموزشی و روانشناسان حوزه کودک و نوجوان جهت بهبود جو عاطفی مدارس و ارتقای بهداشت روان جامعه دانش آموزی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مهارت تنظیم هیجان ، اضطراب ، خودکنترلی ، روابط بین فردی ، دانش آموزان