آسیب شناسی مدارس دخترانه تیز هوشان دوره اول مشهد با توجه به مولفه های آموزشی . اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی مدارس دخترانه تیزهوشان دوره اول متوسطه شهر مشهد در دو حوزه آموزشی و اجتماعی به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که علی رغم برخورداری از دانش آموزان مستعد و معلمان مجرب، این مدارس با چالش های جدی در محتوای آموزشی، روش های تدریس، و روابط اجتماعی مواجه هستند. فشردگی بی رویه مطالب درسی، بی توجهی به پرورش مهارت های فراشناختی، و حاکمیت رویکرد حفظ محور، از مهم ترین آسیب های آموزشی به شمار می روند. در بعد اجتماعی نیز رقابت های ناسالم، انزوای عاطفی، و شکل گیری گروه های بسته دوستی، آسیب هایی جدی برای سلامت روان دانش آموزان ایجاد کرده است. نظام ارزشیابی موجود نیز اغلب به سنجش سطحی دانش بسنده کرده و از ارزیابی عمق یادگیری و توانایی های تحلیلی غافل مانده است. همچنین تعامل محدود با خانواده ها و عدم مشارکت آنان در فرآیند تربیتی، به تشدید این آسیب ها دامن زده است. نبود برنامه منسجم برای هدایت تحصیلی و شغلی متناسب با استعدادهای خاص این دانش آموزان، از دیگر کاستی های آشکار این نظام آموزشی محسوب می شود. فشار روانی ناشی از انتظارات بیش از حد والدین و جامعه، فضای مدارس را به محیطی استرس زا و ملال آور تبدیل کرده است. در مجموع، مدارس تیزهوشان مشهد با وجود سرمایه های انسانی ارزشمند، نیازمند بازنگری اساسی در سیاست های آموزشی و رویکردهای اجتماعی خود هستند.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، مدارس دخترانه تیزهوشان ، مولفه های اموزشی و اجتماعی