بررسی رابطه بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی، اهمال کاری تحصیلی، احساس تنهایی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی، اهمال کاری تحصیلی و احساس تنهایی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیله سوار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل ۵۰۰ دانش آموز پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیله سوار بود که از این میان، نمونه ای به حجم ۲۱۷ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد اعتیاد به شبکه های اجتماعی احمدی و همکاران (۱۳۹۵)، اهمال کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (۱۹۸۴)، احساس تنهایی راسل و همکاران (۱۹۸۷) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۴) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS-۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی رابطه معکوس و معناداری(۴۸/۰-=r) وجود دارد. همچنین بین اهمال کاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی(۵۵/۰-=r) و بین احساس تنهایی و پیشرفت تحصیلی(۳۹/۰-=r) همبستگی منفی و معناداری مشاهده شد(۰.۰۱>P) از سوی دیگر، اعتیاد به فضای مجازی با اهمال کاری تحصیلی(۴۲/۰=r) و احساس تنهایی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی(۵۱/۰=r) رابطه مثبت و معناداری داشتند. بر اساس یافته ها، درگیری مفرط در دنیای دیجیتال، تعلل ورزی در امور درسی و انزوای اجتماعی از موانع اصلی موفقیت آموزشی دانش آموزان پسر محسوب می شوند. لذا پیشنهاد می شود مشاوران مدارس با برگزاری کارگاه های سواد رسانه ای، مدیریت زمان و تقویت مهارت های اجتماعی، زمینه ساز کاهش این آسیب ها و ارتقای سطح پیشرفت تحصیلی دانش آموزان گردند

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، اهمال کاری تحصیلی ، احساس تنهایی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان پسر.