راهکارهای افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان با رویکردهای نوین آموزشی

انگیزه تحصیلی به عنوان موتور محرک یادگیری، نقشی تعیین کننده در موفقیت های تحصیلی و رشد شخصیتی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، در نظام های آموزشی سنتی، رویکردهای حافظه محور و ارزیابی های استاندارد منجر به کاهش انگیزه درونی و ایجاد حس بیزاری از یادگیری شده است. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل راهکارهای جایگزین بر اساس رویکردهای نوین آموزشی برای ارتقای سطح انگیزه در دانش آموزان است. در این راستا، با تکیه بر «نظریه خودتعیین گری» (SDT) و «نظریه جریان» (Flow)، تاثیر متدهای مدرنی همچون یادگیری پروژه-محور (PBL)، بازی وارسازی و کلاس های معکوس بر متغیرهای روان شناختی یادگیرنده مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های اولیه نشان می دهد که انتقال تمرکز از «معلم-محوری» به «دانش آموز-محوری» و ایجاد محیط هایی که در آن استقلال و شایستگی دانش آموز به رسمیت شناخته شود، منجر به افزایش چشمگیر انگیزه درونی می گردد. همچنین نتایج حاکی از آن است که ادغام المان های بازی و شخصی سازی مسیر یادگیری از طریق فناوری های هوشمند، می تواند شکاف میان نیازهای تکاملی دانش آموزان نسل جدید و اهداف آموزشی مدرسه را پر نماید. در نهایت، این مقاله یک مدل ترکیبی برای پیاده سازی این رویکردها در محیط های آموزشی با محدودیت های تجهیزاتی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، انگیزه درونی ، رویکردهای نوین آموزشی ، یادگیری پروژه-محور ، بازی وارسازی ، نظریه خودتعیین گری.