نقش آفرینی با هوش مصنوعی؛ کاهش رفتارهای چالش برانگیز در کلاس

دوره ی اول متوسطه، مرحله ای حساس در رشد شناختی و اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود که با ویژگی هایی همچون افزایش استقلال طلبی، حساسیت به پذیرش اجتماعی، نوسانات خلقی و گاهی بروز رفتارهای چالش برانگیز همراه است. این رفتارها که می توانند به صورت پرخاشگری کلامی، بی توجهی به قوانین کلاس، درگیری با همسالان یا مقاومت در برابر دستورالعمل های معلم بروز کنند، یکی از دغدغه های اصلی دبیران دوره ی اول متوسطه به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف ارائه ی یک راهبرد عملی و در دسترس برای دبیران طراحی شده است تا بتوانند با بهره گیری از نقش آفرینی تعاملی و کمک گرفتن از ابزارهای ساده ی هوش مصنوعی، این رفتارهای چالش برانگیز را در محیط کلاس کاهش دهند. روش پیشنهادی مبتنی بر طراحی سناریوهای واقع گرایانه ای است که دانش آموزان را در موقعیت های شبیه سازی شده قرار می دهد و از آن ها می خواهد تا نقش های متفاوتی را ایفا کنند و پیامدهای رفتارهای خود را در یک فضای امن و بدون ترس از تنبیه تجربه نمایند. هوش مصنوعی در این فرایند، به عنوان ابزاری برای تولید سناریوهای متنوع، شخصی سازی شده و متناسب با نیازهای خاص هر کلاس به کار گرفته می شود. یافته های حاصل از اجرای این روش در چندین کلاس درس نشان داده است که نقش آفرینی تعاملی، ضمن کاهش چشمگیر رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش همکاری گروهی، به بهبود جو کلی کلاس و افزایش انگیزه ی مشارکت دانش آموزان انجامیده است. این مقاله با ارائه ی نمونه های عینی از سناریوهای تولیدشده و گزارش نتایج اجرای آن ها، مسیری روشن و گام به گام برای دبیرانی ترسیم می کند که به دنبال راه حل های نوین و کارآمد برای مدیریت کلاس خود هستند.

کلیدواژه ها:

نقش آفرینی تعاملی ، پرخاشگری ، رفتارهای چالش برانگیز ، هوش مصنوعی