رابطه بین مسئولیت پذیری اجتماعی با تغییر برنامه درسی در مدیران مقطع ابتدایی ناحیه یک شهرمشهد

مساله موفقیت یا فقدان موفقیت در امر تحصیل از مهمترین دغدههای هر نظام آموزشی در تمامی جوامع است. موفقیت و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان هر جامعه نشاندهنده موفقیت نظام آموزشی در زمینه هدفیابی و توجه به رفع نیازهای فردی و روانشناختی دانشآموزان است (سیف، ۱۳۸۶). از جمله نیازهای روانشناختی دانشآموزان که بر عملکرد فردی و تحصیلی آنان موثر است، مسئولیت پذیری میباشد.از سوی دیگر رگلید و همکاران (۱۹۹۶) معتقد هستند که یادگیری مبتنی بر خود، به عنوان یکی از روشهای افزایش مسئولیتپذیری موجب میشود که یادگیرنده خود را مسئول یادگیری خود بداند و بر خلاف مدارس سنتی، دانشآموز احساس نمیکند که تحت کنترل دیگران است و احساس فردی آنها را نیروها و تجارب بیرون شکل نمیدهند، بلکه تشخیص میدهند که خود حق انتخاب دارند و مسئول ساختن زندگی خود هستند و همچنین آنها بیان کردهاند که این نوع آموزش، مهارتهای درون فردی را افزایش میدهند و افراد رفتار خود را ارزیابی و به طور خلاق آن را بازسازی میکنند (کرمی، ۱۳۸۹).با توجه به اهمیت متغیرهای فوق در دانشآموزان و با توجه به جدیدی و کاربردی بودن آموزش و انجام نشدن پژوهشی در خصوص موضوع، محقق درصدد بررسی رابطه بین مسئولیت پذیر اجتماعی با تغییر برنامه درسی در مدیران مقطع ابتدایی ناحیه یک شهر مشهد برآمد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت ، اجتماعی ، مدیران ، رابطه ، برنامه