نقش بازخورد توصیفی معلم در مقابل نمره محوری بر انگیزه و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان

این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی تاثیر بازخورد توصیفی در مقابل سیستم های نمره محور بر سازه های انگیزه و خودکارآمدی دانش آموزان در درس ریاضی می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی تغییر پارادایم ارزیابی از «سنجش نتیجه» به «سنجش فرآیند» است. یافته های حاصل از مرور نظام مند متون نشان می دهد که نمره محوری با ایجاد اضطراب ریاضی و تمرکز بر انگیزه بیرونی، منجر به تقویت ذهنیت ایستا و کاهش اعتمادبه نفس دانش آموزان می گردد. در مقابل، بازخورد توصیفی با تمرکز بر استراتژی های حل مسئله و ارائه راهکارهای اصلاحی، از طریق تقویت باور به توانمندی، موجب ارتقای خودکارآمدی و ترویج ذهنیت رشد می شود. نتایج پژوهش تاکید می کند که گذار به سمت ارزیابی های توصیفی، علاوه بر بهبود یادگیری عمیق، بستری پایدار برای پرورش انگیزه درونی و کاهش ترس از خطا فراهم می آورد که برای تسلط بر مفاهیم پیچیده ریاضی ضروری است.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی ، نمره محوری ، خودکارآمدی ریاضی ، انگیزه تحصیلی ، ذهنیت رشد.