نقش دبیران در ارتقای انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان متوسطه دوم در عصر هوش مصنوعی

تحولات شتابان فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه گسترش ابزارهای هوش مصنوعی مولد، شیوه های یادگیری، تعاملات آموزشی و سبک زندگی دانش آموزان را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. در چنین شرایطی، برخورداری دانش آموزان از مهارت های شناختی به تنهایی برای موفقیت تحصیلی و اجتماعی کافی نیست، بلکه توانایی سازگاری با تغییرات، مدیریت هیجان ها، تصمیم گیری آگاهانه و حفظ عملکرد موثر در شرایط پیچیده، به عنوان مولفه های اصلی انعطاف پذیری روان شناختی اهمیت فزاینده ای یافته اند. از این منظر، دبیران متوسطه دوم به عنوان یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار بر رشد روان شناختی و تربیتی نوجوانان، نقشی فراتر از انتقال دانش بر عهده دارند و می توانند با طراحی محیط های یادگیری ایمن، تقویت تفکر انتقادی، آموزش مهارت های خودتنظیمی، ایجاد فرصت برای حل مسئله، حمایت هیجانی و هدایت مسئولانه استفاده از فناوری های هوش مصنوعی، زمینه ارتقای انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان را فراهم سازند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش دبیران در ارتقای انعطاف پذیری روان شناختی دانش آموزان متوسطه دوم در عصر هوش مصنوعی و ارائه چارچوبی کاربردی برای بهبود سیاست ها و برنامه های آموزشی مدارس است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی با رویکرد کیفی است. داده ها از طریق مطالعه اسناد، کتاب ها، مقالات علمی معتبر داخلی و بین المللی، گزارش های سازمان های آموزشی و پژوهش های مرتبط با روان شناسی تربیتی، سلامت روان نوجوانان، رهبری آموزشی و هوش مصنوعی گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفت.همچنین نتایج بیانگر آن است که مدارسی که فرهنگ یادگیری مبتنی بر اعتماد، گفت وگو، نوآوری و حمایت عاطفی را تقویت می کنند، ظرفیت بیشتری برای پرورش دانش آموزانی تاب آور، مسئولیت پذیر و سازگار با تغییرات سریع فناوری دارند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روان شناختی ، هوش مصنوعی ، سلامت روان دانش آموزان ، خودتنظیمی ، تاب آوری ، یادگیری اجتماعی هیجانی