روش های نوین تدریس مربوط به ادبیات در اموزش وپرورش با استفاده از هوش مصنوعی

چکیده مروری مقاله حاضر به بررسی روش های نوین تدریس ادبیات در نظام آموزش وپرورش با بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی می پردازد و تحولی اساسی در رویکردهای سنتی کلاس های ادبیات را ترسیم می کند. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در دهه اخیر، نشان می دهد که کاربرد ابزارهای هوشمند مانند پردازش زبان طبیعی، سیستم های توصیه گر متون و نرم افزارهای تحلیل سبک شناختی، می تواند فرایند درک مفاهیم ادبی را برای دانش آموزان شخصی سازی و تعمیق بخشد. همچنین استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین در تشخیص سطح خوانایی و پیچیدگی متون کهن، به معلمان کمک می کند تا متناسب با توانایی هر گروه سنی، گزینش هوشمندانه ای از آثار کلاسیک و معاصر داشته باشند. از سوی دیگر، شبیه سازهای گفت وگومحور مبتنی بر هوش مصنوعی، فضایی تعاملی برای نقد و تفسیر شعر و داستان فراهم می آورند که انگیزه و مشارکت فعال فراگیران را به طور چشمگیری افزایش می دهد. با این حال، چالش هایی نظیر وابستگی بیش ازحد به فناوری، کاهش نقش تفسیر انسانی و نابرابری در دسترسی به ابزارهای دیجیتال، ضرورت تدوین چارچوبی اخلاقی و کارآمد برای تلفیق این فناوری را اجتناب ناپذیر می سازد. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که تدریس ادبیات با هوش مصنوعی، نه تنها از حافظه محوری فاصله می گیرد، بلکه به پرورش مهارت های تحلیلی، خلاقیت و درک همدلانه از متون ادبی در نسل جدید منجر خواهد شد و افق های تازه ای را برای تربیت زیباشناختی و انسان شناختی دانش آموزان می گشاید.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، ادبیات ، آموزش و پرورش ، هوش مصنوعی