بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر حل مسئله در یادگیری زبان انگلیسی دانش آموزان متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر حل مسئله بر یادگیری زبان انگلیسی دانش آموزان انجام شده است. این روش آموزشی بر پایه درگیرسازی فعال یادگیرندگان در فرایند یافتن راه حل برای مسائل زبانی طراحی شده است. رویکرد حل مسئله برخلاف روشهای سنتی بر کاربرد عملی زبان در موقعیتهای واقعی تاکید دارد. مطالعات نشان داده اند که این روش میتواند انگیزه درونی دانش آموزان را برای یادگیری افزایش دهد. همچنین مهارتهای تفکر انتقادی و استدلال زبانی در طی این فرایند به طور چشمگیری رشد می یابد. در این مقاله شواهد تجربی مرتبط با تاثیر این رویکرد بر چهار مهارت زبانی اصلی بررسی شده است. یافته ها حاکی از آن است که آموزش حل مسئله به ویژه در تقویت مهارتهای تولیدی مانند گفتار و نوشتار موثر است. علاوه بر این این روش به دانش آموزان کمک میکند تا راهبردهای خودتنظیمی و مدیریت یادگیری را توسعه دهند. با وجود مزایای متعدد چالشهایی همچون نیاز به طراحی دقیق فعالیتها و آماده سازی معلمان وجود دارد. در مجموع نتایج این مرور نشان میدهد که رویکرد حل مسئله میتواند به عنوان یک روش مکمل یا جایگزین در کلاسهای زبان انگلیسی مورد استفاده قرار گیرد. با این حال اثربخشی آن به عواملی مانند سطح زبانی دانش آموزان و بافت آموزشی بستگی دارد. در نهایت پیشنهادهایی برای اجرای موثر این روش در نظام آموزشی ایران ارائه شده است. این چکیده مروری بر ضرورت توجه به روشهای فعال تدریس در حوزه آموزش زبان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر حل مسئله ، یادگیری ، زبان انگلیسی ، دانش آموزان