بازطراحی هویت حرفه ای دبیران در عصر یادگیری هوشمند

بازطراحی هویت حرفه ای دبیران در عصر یادگیری هوشمند، ضرورتی انکارناپذیر است که از تلاقی دگرگونی های شتابان فناورانه با ماهیت بنیادین تعلیم و تربیت برمی خیزد. این مقاله با رویکردی مروری و تحلیلی، به واکاوی ابعاد گوناگون این دگرگونی هویتی می پردازد و استدلال می کند که هویت سنتی دبیران که مبتنی بر انتقال دانش و نقش مرجعیت علمی بود، امروز با چالشی عمیق مواجه شده است. یادگیری هوشمند با بهره گیری از فضاهای مجازی، داده های کلان و سیستم های تطبیقی، نه تنها محیط کلاس را متحول ساخته، بلکه خود مفهوم معلمی را از کانون دانش به سوی تسهیل گری و طراحی تجربه های یادگیری سوق داده است. بدین ترتیب، دبیران ناگزیر از بازتعریف جایگاه خویش در شبکه ای از روابط پیچیده آموزشی، فناورانه و انسانی هستند که در آن، نقش هدایت گر و معناپرداز بر نقش انتقال دهنده اطلاعات غلبه می یابد. این بازطراحی، مستلزم کنارگذاشتن تصاویر قالبی از معلمی و پذیرش هویتی پویا، سیال و چندوجهی است که بتواند همزمان با نیازهای نسل دیجیتال و الزامات نظام آموزشی هماهنگ شود. از این رو، مقاله پیش رو می کوشد تا با مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، مولفه های کلیدی این هویت نوین را شناسایی کرده و چشم اندازی برای توسعه حرفه ای متناسب با عصر یادگیری هوشمند ترسیم نماید.

کلیدواژه ها:

هویت حرفه ای دبیران ، عصر یادگیری هوشمند