بازخوانی مولفه های آموزش پایدار در مدارس با تاکید بر توسعه حرفه ای معلمان

مدارس به عنوان نهادهای کلیدی تربیت نیروی انسانی، نقشی محوری در تحقق توسعه پایدار ایفا می کنند، مشروط بر آنکه رویکردهای آموزشی آن ها فراتر از انتقال محتوای صرف، به پرورش نگرش ها و مهارت های زیستی، اقتصادی و اجتماعی بینجامد. آموزش پایدار در مدرسه، فرآیندی پویا و چندبعدی است که نیازمند بازنگری اساسی در اهداف، روش ها و محتوای درسی متناسب با چالش های عصر کنونی می باشد. با این حال، اجرای اثربخش این نوع آموزش، بدون توجه به عاملیت و شایستگی های معلمان به عنوان مجریان اصلی تحول، تقریبا ناممکن به نظر می رسد. توسعه حرفه ای معلمان، هسته مرکزی این بازنگری محسوب می شود، چرا که دانش و نگرش آنان نسبت به مفاهیم پایداری، مستقیما بر کیفیت تدریس و یادگیری دانش آموزان تاثیر می گذارد. پژوهش های اخیر نشان می دهد که برنامه های سنتی توانمندسازی، پاسخگوی نیازهای پیچیده آموزش پایدار نبوده و ضرورت دارد به مولفه های نوینی مانند تفکر سیستمی، آینده پژوهی و مهارت های مشارکتی در این برنامه ها توجه شود. از سوی دیگر، ساختار مدرسه، فرهنگ سازمانی و سیاست های حمایتی وزارت آموزش و پرورش، بسترهای تعیین کننده ای برای موفقیت یا شکست این فرآیند به شمار می روند. در واقع، بازخوانی مولفه های آموزش پایدار، بدون در نظر گرفتن نقش تسهیل گری، بازاندیشی و یادگیری مادام العمر معلمان، به ارائه فهرستی از ایده های دست نیافتنی تبدیل خواهد شد. بنابراین، این مقاله مروری با هدف تبیین پیوند میان این دو عنصر حیاتی یعنی مولفه های آموزش پایدار و توسعه حرفه ای معلمان، به واکاوی ابعاد مختلف آن در نظام آموزشی پرداخته و بر ضرورت تدوین برنامه های درسی پویا، مشارکتی و مبتنی بر عمل تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش پایدار ، مدارس ، توسعه حرفه ای معلمان