تحلیل نقش سواد هوش مصنوعی در تحول نظام آموزش و پرورش

سواد هوش مصنوعی به عنوان یکی از شایستگی های بنیادین عصر دیجیتال، نقشی تعیین کننده در دگرگونی نظام های آموزشی ایفا می کند. این مقاله با رویکرد مروری، به تحلیل ابعاد گوناگون تاثیر این نوع سواد بر ساختار، محتوا و روش های یاددهی و یادگیری می پردازد. بررسی منابع نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی، فراتر از مهارت فنی، شامل درک مفاهیم بنیادین، کاربرد اخلاقی و تفکر انتقادی درباره این فناوری است. نظام آموزشی برای هماهنگی با تحولات شتابان، ناگزیر از بازتعریف نقش معلم، طراحی برنامه های درسی پویا و توانمندسازی دانش آموزان برای زیست در جهانی هوشمند است. این پژوهش نشان می دهد که غفلت از پرورش این سواد، شکاف دیجیتالی را عمیق تر کرده و نابرابری آموزشی را تشدید می کند. از سوی دیگر، ادغام هدفمند آن می تواند به شخصی سازی یادگیری، بهبود ارزشیابی و افزایش انگیزه و مشارکت منجر شود. با این حال، چالش هایی چون دسترسی نابرابر، مقاومت نهادی و نبود چارچوب های ارزیابی استاندارد، مسیر تحول را دشوار می سازد. در نهایت، مقاله بر ضرورت تدوین سیاست های جامع، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و آموزش مستمر معلمان به عنوان پیش نیازهای اساسی برای بهره مندی از ظرفیت های هوش مصنوعی تاکید می ورزد. تحول مطلوب، نیازمند نگرشی نظام مند و مشارکت همه ذی نفعان در بازآفرینی نقش ها و فرایندهای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، نظام آموزش و پرورش