اثربخشی آموزش تلفیقی بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش تلفیقی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با ترکیب آموزش حضوری و ظرفیت های فناوری و یادگیری دیجیتال، فرصت های جدیدی برای ارتقای کیفیت فرایند یاددهی یادگیری فراهم کرده است. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری پایه های شناختی و تحصیلی دانش آموزان، بررسی اثربخشی این رویکرد بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری آنان ضرورت دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل یافته های مطالعات انجام شده درباره اثربخشی آموزش تلفیقی بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، مروری توصیفی است. داده های پژوهش از طریق بررسی و تحلیل مطالعات و منابع علمی مرتبط گردآوری و یافته های آن ها به شیوه تحلیل توصیفی تحلیلی و سنتز روایی در سه محور اصلی سازمان دهی شد. یافته ها نشان داد آموزش تلفیقی در صورت طراحی و اجرای مناسب می تواند به بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان از طریق افزایش فرصت های تمرین و مرور، دسترسی به منابع متنوع، دریافت بازخورد و توجه به تفاوت های فردی کمک کند. همچنین، ترکیب فعالیت های حضوری و دیجیتال می تواند موجب افزایش مشارکت، تعامل، یادگیری فعال، درک مفاهیم و تقویت برخی مهارت های خودتنظیمی شود. نتایج همچنین نشان داد اثربخشی آموزش تلفیقی به عواملی مانند توانمندی معلم، کیفیت محتوای دیجیتال، دسترسی به زیرساخت های فناوری، حمایت خانواده، ویژگی های فردی دانش آموزان و هماهنگی میان فعالیت های حضوری و دیجیتال وابسته است. در مجموع، آموزش تلفیقی زمانی می تواند به ارتقای یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی منجر شود که فناوری در خدمت اهداف آموزشی و در چارچوب یک طراحی آموزشی هدفمند مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، یادگیری تلفیقی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، فناوری آموزشی