مدل یابی ساختاری نقش فناوری های آموزشی در بهبود یادگیری مفاهیم درسی با میانجی گری درگیری شناختی

استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که فناوری های آموزشی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم از طریق درگیری شناختی، اثر مثبت و معناداری بر بهبود یادگیری مفاهیم درسی دانش آموزان دارند. شاخص های برازش مدل ساختاری تایید کردند که الگوی پیشنهادی از برازش مطلوبی با داده های تجربی برخوردار است. متغیر درگیری شناختی توانست بخش مهمی از واریانس رابطه میان فناوری های آموزشی و یادگیری مفهومی را تبیین کند که این امر نشان دهنده جایگاه کلیدی فرایندهای ذهنی فعال در محیط های یادگیری مبتنی بر فناوری است. استفاده از شبیه سازها، محیط های تعاملی و ابزارهای چندرسانه ای زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که دانش آموزان را به پردازش عمیق اطلاعات، سازمان دهی ذهنی مطالب و نظارت بر فهم خود وادار کند. در واقع، فناوری های آموزشی به عنوان محرک های محیطی عمل می کنند که زمینه را برای تلاش ذهنی هدفمند فراهم می سازند و این تلاش شناختی به نوبه خود، یادگیری را از سطح حفظ طوطی وار به سطح فهم عمیق و کاربردی مفاهیم ارتقا می دهد. بدون شکل گیری این درگیری ذهنی، حضور ابزارهای دیجیتال در کلاس درس تاثیر چشمگیری بر یادگیری مفهومی نخواهد داشت. برگزاری دوره های کارآموزی برای معلمان جهت آشنایی با طراحی سناریوهای آموزشی فعال مبتنی بر فناوری و همچنین تجهیز مدارس به نرم افزارهای تعاملی و چندرسانه ای استاندارد، از جمله راهکارهای کاربردی برای بهبود کیفیت یادگیری مفهومی در مدارس است. توجه به پیوند میان فناوری و سازوکارهای شناختی یادگیرندگان، کلید ارتقای کیفیت نظام آموزشی در عصر هوشمندسازی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، یادگیری ، مفاهیم درسی ، درگیری شناختی