ارائه مدل مفهومی پرورش استعدادهای آینده پژوهانه دانش آموزان با تاکید بر تحلیل یادگیری، هوش مصنوعی و شخصی سازی آموزش

تحولات شتابان فناورانه، گسترش هوش مصنوعی، افزایش حجم داده های آموزشی و پیچیده تر شدن نیازهای فردی و اجتماعی، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی پرورش استعداد مواجه ساخته است. دانش آموزان آینده برای موفقیت در محیط های متغیر، تنها به دانش موضوعی و مهارت های حافظه محور نیاز ندارند، بلکه باید از مجموعه ای از شایستگی های شناختی، فراشناختی، عاطفی و فناورانه برخوردار باشند. توانایی پیش بینی روندهای آینده، تحلیل موقعیت های مبهم، انعطاف پذیری شناختی، تاب آوری تحصیلی، خودتنظیمی، خلاقیت، حل مسئله و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، از جمله قابلیت هایی هستند که می توانند دانش آموزان را برای مواجهه سازنده با تغییرات آماده کنند. پرورش استعدادهای آینده پژوهانه در گرو پیوند هماهنگ میان محیط یادگیری هوشمند، نقش حرفه ای معلم، خودتنظیمی و تجربه های یادگیری مسئله محور است. محیط های یادگیری نوین با فراهم کردن فرصت برای انتخاب، تجربه، بازخورد و اصلاح مسیر، می توانند فراشناخت و خودتنظیمی دانش آموزان را تقویت کنند. شبیه سازهای هوشمند نیز با ایجاد موقعیت های چندپاسخی، مبهم و نزدیک به مسائل واقعی، زمینه رشد خلاقیت، تفکر انتقادی، فرضیه سازی، ارزیابی پیامدها و حل مسئله را فراهم می آورند. مواجهه تدریجی و حمایت شده با شرایط پیچیده، انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری یادگیرندگان را افزایش می دهد و آنان را برای تصمیم گیری در موقعیت های پیش بینی ناپذیر آماده می سازد. در این فرایند، نقش معلم از انتقال دهنده محتوا به طراح تجربه یادگیری، تفسیرکننده داده های آموزشی، تسهیل گر رشد شناختی و مشاور مسیر تحصیلی تغییر می کند.

کلیدواژه ها:

پرورش استعدادها ، آینده پژوهانه ، دانش آموزان ، یادگیری ، هوش مصنوعی ، شخصی سازی آموزش