مدیریت آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی: امکان سنجی استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای تهیه برنامه های جبرانی، تحلیل افت تحصیلی و تولید محتوای آموزشی

گسترش فناوری های هوشمند در سال های اخیر، زمینه تحول در فرایندهای آموزشی و مدیریتی مدارس را فراهم کرده است. مدیریت آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی رویکردی است که در آن داده های مربوط به عملکرد تحصیلی، حضور و غیاب، مشارکت کلاسی، تکالیف، علایق، نیازهای یادگیری و وضعیت رفتاری دانش آموزان به منظور تصمیم گیری دقیق تر مورد استفاده قرار می گیرد. هدف این مقاله، بررسی امکان سنجی استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در سه حوزه تهیه برنامه های جبرانی برای دانش آموزان دارای ضعف درسی، تحلیل و پیش بینی افت تحصیلی و تولید محتوای آموزشی متناسب با نیازهای دانش آموزان است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه اسنادی و مروری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سامانه های هوشمند قادرند با تحلیل هم زمان چندین شاخص آموزشی، دانش آموزان در معرض افت تحصیلی را زودتر شناسایی کنند. همچنین این ابزارها می توانند برنامه های جبرانی متناسب با سطح یادگیری هر دانش آموز طراحی کرده و به معلمان در تولید محتوای آموزشی، طراحی تمرین، ساخت پرسش، تهیه خلاصه درس و تنظیم بازخورد کمک کنند. با وجود این مزایا، استفاده موثر از هوش مصنوعی نیازمند فراهم شدن زیرساخت فناورانه، آموزش مدیران و معلمان، رعایت اصول اخلاقی، حفاظت از اطلاعات دانش آموزان و حفظ نقش نظارتی انسان در تصمیم گیری ها است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی نباید جایگزین مدیر، معلم یا مشاور مدرسه شود، بلکه باید به عنوان یک ابزار تصمیم یار در خدمت ارتقای کیفیت مدیریت آموزشی و بهبود یادگیری دانش آموزان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت آموزشی ، افت تحصیلی ، برنامه جبرانی ، تولید محتوای آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، مدرسه هوشمند