واکاوی پیامدهای همه گیری کووید-۱۹ بر مولفه های مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) در سازمان های عمومی ایران با تاکید بر تاب آوری سازمانی و سلامت روان کارکنان (مطالعه موردی: شهرداری سنندج)

همه گیری کووید-۱۹ به عنوان یک شوک بیرونی بی سابقه، سیستم های مدیریتی سازمان ها را با چالش های چندوجهی مواجه ساخت. پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیامدهای این همه گیری بر مولفه های مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) در سازمان های عمومی ایران، با مطالعه موردی شهرداری سنندج، انجام شده است. این تحقیق از نوع کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری است و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از مدیران، کارشناسان ارشد HSE و کارکنان خط مقدم شهرداری که به روش هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند، گردآوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) انجام شد. یافته ها نشان داد که همه گیری کووید-۱۹ منجر به تغییرات بنیادین در سه حوزه اصلی HSE شده است: در حوزه سلامت، افزایش چشمگیر اختلالات روانی (اضطراب، افسردگی و فرسودگی شغلی) و تشدید بیماری های زمینه ای؛ در حوزه ایمنی، تغییر الگوی مخاطرات شغلی با ظهور ریسک های زیستی جدید و تضعیف فرهنگ ایمنی به دلیل فاصله گذاری اجتماعی؛ و در حوزه محیط زیست، کاهش موقت آلاینده ها اما افزایش پسماندهای پزشکی و پلاستیکی. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تاب آوری سازمانی پایین شهرداری در مواجهه با این بحران، روند مدیریت پیامدها را با اختلال مواجه ساخته است. سلامت روان کارکنان به عنوان سرمایه انسانی، به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و نیازمند مداخلات فوری مدیریتی است. این پژوهش الگویی مفهومی از پیامدهای همه گیری بر سیستم HSE ارائه می دهد که می تواند به عنوان مبنایی برای تدوین سیاست های پیشگیرانه و تاب آور در سازمان های عمومی مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت HSE ، همه گیری کووید-۱۹ ، تاب آوری سازمانی ، سلامت روان کارکنان ، شهرداری سنندج ، پیامدهای زیستی و ایمنی.