بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_548
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1405
چکیده مقاله:
یادگیری مشارکتی یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که با تاکید بر تعامل، همکاری، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان، زمینه مناسبی برای رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و پیشرفت تحصیلی آنان فراهم می سازد. در این شیوه آموزشی، دانش آموزان به جای یادگیری انفرادی و دریافت کننده صرف اطلاعات، در گروه های کوچک به فعالیت می پردازند و از طریق تبادل نظر، حل مسئله، همکاری و حمایت متقابل، فرآیند یادگیری را تجربه می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. در این تحقیق، منابع علمی مرتبط با یادگیری مشارکتی، مهارت های اجتماعی، مهارت های ارتباطی، تعامل دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری مشارکتی می تواند نقش موثری در افزایش تعاملات اجتماعی دانش آموزان، تقویت روحیه همکاری، افزایش اعتمادبه نفس، بهبود توانایی گفت وگو و ارتقای مهارت حل مسئله داشته باشد.نتایج بررسی ها نشان داد که فعالیت های گروهی در محیط آموزشی موجب می شود دانش آموزان فرصت بیشتری برای برقراری ارتباط با همسالان، بیان دیدگاه ها، پذیرش نظرات دیگران و تجربه کار گروهی داشته باشند. این فرآیند علاوه بر تقویت مهارت های اجتماعی، موجب کاهش اضطراب، افزایش احساس تعلق به کلاس و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری می شود. همچنین دانش آموزان در محیط های مشارکتی، مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری خود و اعضای گروه احساس می کنند و این موضوع موجب افزایش انگیزه و مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی می شود.یافته های پژوهش همچنین نشان داد که یادگیری مشارکتی تاثیر مثبتی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد؛ زیرا در این روش، یادگیری عمیق تر، معنادارتر و فعال تر صورت می گیرد. دانش آموزان از طریق توضیح دادن مطالب برای دیگران، بحث درباره مفاهیم درسی و حل مسائل به صورت گروهی، درک بهتر و پایدارتری از موضوعات آموزشی پیدا می کنند. نقش معلم در طراحی فعالیت های گروهی مناسب، مدیریت تعاملات و ایجاد فضای همکاری نیز در موفقیت این روش بسیار مهم است.بر اساس نتایج پژوهش، استفاده از یادگیری مشارکتی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا این روش علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، به رشد شخصیت اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان نیز کمک می کند. در مجموع، یادگیری مشارکتی با ایجاد فرصت تعامل، همکاری و تجربه مشترک یادگیری، زمینه تربیت دانش آموزانی فعال، مسئولیت پذیر و دارای مهارت های لازم برای زندگی اجتماعی را فراهم می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا حبیب الهی
کارشناسی ارشد فیزیک دانشگاه تهران مرکز