طراحی چارچوب تربیت اخلاقی دانش آموزان در عصر هوش مصنوعی

گسترش روزافزون هوش مصنوعی و ورود آن به عرصه های مختلف زندگی، ضرورت بازنگری در اهداف و شیوه های تربیتی مدارس را بیش از پیش آشکار ساخته است. دانش آموزان امروز در محیطی رشد می کنند که تعامل با فناوری های هوشمند، دسترسی گسترده به اطلاعات و استفاده از ابزارهای دیجیتال بخش جدایی ناپذیر زندگی آنان شده است. در چنین شرایطی، تربیت اخلاقی به عنوان یکی از اساسی ترین ماموریت های آموزش وپرورش، نیازمند چارچوبی نوین و متناسب با ویژگی های عصر هوش مصنوعی است. پژوهش حاضر با هدف طراحی چارچوب تربیت اخلاقی دانش آموزان در عصر هوش مصنوعی انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بررسی مبانی نظری تربیت اخلاقی، ویژگی های فناوری های هوشمند و نیازهای تربیتی نسل جدید، به شناسایی مولفه های اصلی یک الگوی اخلاقی متناسب با شرایط جدید پرداخته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که چارچوب تربیت اخلاقی در عصر هوش مصنوعی باید علاوه بر ارزش های اخلاقی بنیادین مانند صداقت، مسئولیت پذیری، احترام، عدالت و همدلی، مولفه های جدیدی همچون اخلاق دیجیتال، مسئولیت پذیری در استفاده از فناوری، تفکر انتقادی، سواد هوش مصنوعی، حفظ حریم خصوصی، تشخیص اطلاعات نادرست و تصمیم گیری اخلاقی در محیط های هوشمند را نیز مورد توجه قرار دهد. همچنین نقش معلمان و مربیان در این چارچوب از انتقال دهنده ارزش ها به تسهیل گر رشد اخلاقی و هدایت کننده تعامل دانش آموزان با فناوری تغییر می یابد.نتیجه پژوهش نشان می دهد که تربیت اخلاقی در عصر هوش مصنوعی نباید در تقابل با فناوری قرار گیرد، بلکه باید تلاش کند میان پیشرفت فناورانه و ارزش های انسانی تعادل ایجاد نماید. طراحی یک چارچوب جامع تربیت اخلاقی می تواند زمینه پرورش دانش آموزانی را فراهم کند که علاوه بر توانایی استفاده از فناوری، دارای آگاهی اخلاقی، مسئولیت اجتماعی و قدرت تصمیم گیری صحیح در جامعه هوشمند آینده باشند.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، هوش مصنوعی ، آموزش وپرورش ، اخلاق دیجیتال ، دانش آموزان ، سواد هوش مصنوعی ، فناوری هوشمند ، مسئولیت پذیری اجتماعی.