کاهش اضطراب مکالمه زبان آموزان با استفاده از فناوری نوین

اضطراب مکالمه به عنوان یکی از برجسته ترین موانع روان شناختی در اکتساب زبان دوم، منجر به ایجاد سدی عاطفی می شود که مانع از تبدیل دانش زبانی به مهارت کاربردی می گردد. هدف از مقاله حاضر، بررسی و تحلیل اثرگذاری ابزارهای دیجیتال و فناوری های نوین آموزشی بر کاهش این سطح از اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس زبان آموزان است. در این پژوهش، با استناد به «فرضیه فیلتر عاطفی» کراشن و مدل های اضطراب هورویتز، نقش ابزارهایی نظیر هوش مصنوعی (AI)، واقعیت مجازی (VR) و بازی وارسازی (Gamification) مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که این فناوری ها از طریق ایجاد محیط های غیرقضاوت گر و فراهم کردن امکان تمرین در فضاهای شبیه سازی شده، منجر به کاهش فشار روانی و ارتقای «تمایل به ارتباط» (WTC) در یادگیرندگان می شوند. با این حال، نتایج حاکی از آن است که اتکای بیش از حد به محیط های دیجیتال می تواند منجر به ایجاد امنیت کاذب گردد. لذا در این مقاله پیشنهاد شده است که برای دستیابی به نتایج پایدار، از یک مدل «سیر پله ای» (از محیط ماشین به محیط انسان) استفاده شود تا انتقال مهارت های زبانی به دنیای واقعی تسهیل گردد.

کلیدواژه ها:

اضطراب مکالمه ، یادگیری زبان دوم ، هوش مصنوعی ، واقعیت مجازی ، فیلتر عاطفی ، یادگیری زبان به کمک رایانه (CALL).