تاثیر نقش مدارس هوشمند در ارتقای کیفیت آموزشی و پرورشی

مدارس هوشمند به عنوان یکی از رویکردهای نوین تحول در نظام های آموزشی، با بهره گیری هدفمند از فناوری های دیجیتال، محیط های یادگیری تعاملی، سامانه های مدیریت یادگیری، محتوای چندرسانه ای، هوش مصنوعی و داده های آموزشی، ظرفیت قابل توجهی برای ارتقای کیفیت آموزشی و پرورشی ایجاد کرده اند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر نقش مدارس هوشمند در ارتقای کیفیت آموزشی و پرورشی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد مروری و با استفاده از مطالعات علمی و گزارش های معتبر بین المللی انجام شده است. یافته های مطالعات نشان می دهد که محیط های یادگیری هوشمند می توانند موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود دسترسی به منابع آموزشی، تقویت یادگیری شخصی سازی شده، افزایش انگیزش، توسعه مهارت های دیجیتال و بهبود برخی ابعاد عملکرد تحصیلی شوند. همچنین کلاس های هوشمند می توانند در بهبود پیامدهای شناختی و رفتاری دانش آموزان نقش داشته باشند، هرچند میزان تاثیرگذاری آنها به نوع درس، سطح تحصیلی و شیوه استفاده از فناوری وابسته است. از سوی دیگر، فناوری های هوشمند می توانند ارتباط میان مدرسه، دانش آموز و خانواده را تقویت کرده و زمینه بهبود برخی فرایندهای پرورشی را فراهم کنند. با این حال، صرف تجهیز مدارس به فناوری تضمین کننده کیفیت نیست و عواملی مانند شایستگی دیجیتال معلمان، کیفیت محتوا، زیرساخت، عدالت دسترسی و مدیریت آموزشی اهمیت اساسی دارن. بنابراین مدرسه هوشمند باید به عنوان یک نظام آموزشی و تربیتی یکپارچه و دانش آموزمحور مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدارس هوشمند ، کیفیت آموزشی ، کیفیت پرورشی ، فناوری آموزشی